08 Aralık 2019
  • Trabzon12°C

YANGIN

Havva GÜNAYDIN LAKUTOĞLU

27 Kasım 2019 Çarşamba 12:04

Az önce ablamla telefonda konuştum.
Ablam, Elli yıl önce dedemin kendi elleriyle yaptığı, babaannemle evlenip hatıralarını biriktirdiği, çocuklarının dünyaya geldiği ve onları kucağına alıp sevdiği dede evinin yanmasını anlattı bana... O zaman ben yeni doğmuşum. Bir gece hepimiz köydeyken evde yangın çıkmış ve hepimiz kurtulurken tüm anılar yok olup gitmiş.
Hatta ablamın bana anlattığı ve bana  diktiği,  benim çok sevdiğim o turuncu işlemeli küçücük elbise bile.
Yıllardır biriktirilmiş onlarca anı kazanmayı ya da kaybetmeyi umursamadan, yüzlerce belki binlerce hatırada dönüşü olmayan bir yangında kül oldu.
Komşular yangını izlerken içeride sıkışıp kalan hatıraları kurtaramamanın acısını yaşamıştır.
Ev yanarken ev sakinleri de o korku ateşine atlayıp alevlerden açığa çıkan anıları toplamayı ne çok istemiştir kim bilir!
Birden üşüdüm. Hatırlar sarılıp ısındıklarımızdır.
Yangında ilk kurtarılacak olan hatıralar olsa da önce onlar kül olup gidenlerdir.
Gidenlerden geriye gelen olur mu?
Kaderin bir kısmı bu şekilde küllenen mi oluyor?

İzmarit dolu kül tablasını dökerken, tablada ki üç beş sigara gibi sanki anılarda o sigaralarla beraber duman olup gitmiş gibi.
Yangın elveda demektir.
Yangında insanın iki seçeneği vardır. Kaçmak  ve bırakamamak. Hissettiğin ise korkudur.
Belki yangını unutacaksın ama unuttukça da hatırlayacaksın aslında.  Arşivin, hatıran, hissettiklerin ne kadar acıtırsa acıtsın canını, aslında suçlayabileceğin kimse yoktur.
Düşünsenize içeride oyun oynadığınız, müzik dinlediğiniz, film izlediğiniz, kahve içip sohbet ettiğiniz, yemek yediğiniz her oda artık aydınlanmayacak bomboş  ve loş boşluklardır.
Zamanın iki yönü de durmuştur. Geçmişte, gelecekte.
İlk soru acabadır.
Şimdi ne geçmiş geçmiş. Ne gelecek gelecek gibi. Geçmiş uçsuz bucaksız boşlukta sadece göremediğimizdir. Tamiri mümkün olmayan bir hayal kırıklığıdır yangın.
Bu hafta sonu altı yıldır yazı gönderdiğim gazetem Kuzey Ekspres’te yangın çıktı.  Bir gazetenin arşivinin yanması ne demektir bilir misiniz?
Her türlü görsel, yazılı, data bilgilerinin sıfırlanması demektir.  Canım yandı.
Bir yandan da arkadaşlarımdan hiç birinin burnunun dahi kanamamsı beni çok mutlu etti.
Bu dünyada bir insan kendini nasıl koruyabilir ki?
Ateşin etrafındayız, bazen de içine düşüyoruz. Hep ıslak battaniyeyi “kurtarmak havli” ile kapıp gelenler aklımızda kalıyor. Oysa yangın sonunda eğer hayattaysan görebiliyorsun tüm ayrıntıyı.
İnsanın kalbinde kalıcı hasarlar bırakıyor yangın. İnsana verebildiği ise “hissizliktir.”
Telafisinin mümkün olmadığını anladığında ise hayallerinin, anılarının, beklentilerinin çalındığı hissine kapılırsın. Elini uzatsan da nafile. Çünkü sadece “küle” dokunabilirsin.
Hasan Kurt ateşin küle dönüşmesini seyrederken çaresizliğinden kim bilir neler neler hatırladı. Geçmişe ve an’a dair.
Tekrar çok geçmiş olsun.

Yorumlar
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.